روزهای بهتر، بدون علائم سرما خوردگی
محصولی از شرکت داروسازی دکتر عبیدی

صفحه اصلی
سرما خوردگی
درد
کودکان
محصولات
برای پزشکان


اطلاعات تخصصی


درخواست نمونه
اجازه ندهید سرماخوردگی شما را از تکاپو اندازد

تا همین اواخر، محققان تصور می کردند حدود 100 نوع از رینوویروس ها – متداول ترین ویروس عامل سرماخوردگی – وجود دارند ...

ادامه »

کدیمال اکسترا

برای دریافت نمونه کدیمال اکسترا از این قسمت وارد شوید.

ادامه »

تفاوتهای آنفولانزا و سرماخوردگی

شروع سریعترو با شدت بیشترعلائم بیماری در آنفلوانزا نسبت به سرماخوردگی، می تواند راهنمای مناسبی در تشخیص این دو باشد

ادامه »

تفاوت های آنفلوانزا و سرماخوردگی

شباهت های موجود بین علائم ناشی از ابتلا به سرماخوردگی و آنفلوانزا، تمایز این دو بیماری از هم را مشکل ساخته است. با این حال، شروع سریعترو با شدت بیشترعلائم بیماری در آنفلوانزا نسبت به سرماخوردگی، می تواند راهنمای مناسبی در تشخیص این دو باشد. در جدول زیر به مقایسه و بیان تفاوت های این بیماری ها پرداخته شده است:

بازگشت

محصولات

بازگشت

درمان دارویی سرماخوردگی

هنوز درمان اختصاصی برای سرماخوردگی وجود ندارد.

آنتی بیوتیکها: مطالعات نشان داده اند تجویز آنتی بیوتیکها هیچ جایگاهی در درمان سرماخوردگی ندارد. درواقع برخلاف تصور عموم آنتی بیوتیکها بر سرماخوردگی ویروسی کاملا بیاثر هستند. بررسیهای سیستماتیک نشان دادهاند آنتی بیوتیکها فواید اندکی در مبتلایان به برونشیت حاد، گرفتگی گلو و سینوزیت دارند.

داروهای ضددرد و ضدالتهاب: مطالعات بالینی نشان دادهاند ضددردها و ضدالتهابها به میزان قابلتوجهی گرفتگی گلو را بهبود میبخشندبسیاری از بیماران برای غلبه بر تب، گرفتگی گلو و سردرد، استامینوفن یا ضددردهای خفیف دیگر را مصرف میکنند. تجویز استامینوفن برای کودکان کمتر از 3 ماه توصیه نمیشود. تجویز آسپیرین در کودکان باید با احتیاط انجام شود.

ضداحتقانها(برطرف کننده تنگی و احتقان مجاری بینی):این داروها از طریق کاهش ترشحات مجاری باعث رفع گرفتگی بینی و سینوس ها می شوند.

اسپری ضداحتقان بینی : تجویز قطرهها یا اسپری ضداحتقان بینی در بزرگسالان برای مدت بیش از چند روز توصیه نمیشود زیرا موجب التهاب مزمن راجعه مخاط خواهد شد. تجویز قطرهها و اسپریهای ضداحتقان در کودکان در کل توصیه نمیشود زیرا اطلاعات موجود در مورد عوارض احتمالی تجویز آنها در کودکان اندک است.

آنتی هیستامینها: آنتیهیستامینها در بهبود علایم آبریزش از بینی و عطسه موثرند. آنتیهیستامینها ممکن است بیمار مبتلا به سرماخوردگی را خوابآلوده کند. ترکیب آنتیهیستامین-ضداحتقان، علایم مربوط به بینی بیمار را کاهش میدهد و روند بهبود را هم در بزرگسالان و هم در کودکان تسریع میکند.

شربتهای ضدسرفه: داروهای ضدسرفه علت ایجادکننده بیماری را از بین نمیبرند و طول مدت آن را کاهش نمیدهند. مصرف این ترکیبات در کودکان زیر 2 سال عوارضی نظیر افزایش تعداد ضربان قلب و تشنج را به دنبال دارد.

بازگشت

درد


درد، به عنوان مهمترین کیفیت حسی در انسان به شمار می‌رود و انسان را از تحریکات تخریبی در ارگانیزم مطلع ساخته، موجب مراجعه به پزشک می‌شود؛ برای پزشک هم وجود درد برای تشخیص محل تحریک‌های تخریبی، اهمیت دارد. بسیاری از بیماری‌های بدن باعث درد می‌شوند، به‌علاوه تشخیص انواع مختلف بیماری‌ها تا حد زیادی به دانش پزشك درباره كیفیت‌های مختلف درد وابسته است، بنابراین می‌توان گفت كه درد، یكی از مكانیسم‌های محافظتی است .

انواع درد: درد را می توان به دو دسته کلی تقسیم کرد : حاد و مزمن.

درد حاد : درد حاد معمولا سازگارانه است، درد حاد به شخص اگاهی می دهد که از آسیب بیشتر اجتناب کند. درد حاد کمتر از ۶ ماه دوام دارد و شامل درد های ناشی از بریدگی، سوختگی، جراحی، عمل دندان پزشکی، زایمان و جراحت های دیگر است.

درد مزمن: درد مزمن دردی است که به مدت بیش از ۶ ماه یا بیشتر ادامه داشته باشد. اگر چه دوره ۶ ماه برای تمایز بین درد حاد و مزمن، به کار میرود، ممکن است یک درد که دوره ان کمتر از ۶ ماه است، ویژگی های درد مزمن را داشته باشد یا بعضی از درد هایی که ماهیتاً حاد هستند، بیشتر از ۶ ماه طول بکشند به هر حال اغلب دردها بعد از ۶ ماه مشکلاتی را که مربوط به خود درد است پیدا می کنند. درد مزمن هدف مفیدی ندارد. اگر تداوم داشته باشد می تواند تبدیل به اختلالات عمده ای شود.

اثرات درد مزمن: درد مزمن مانند درد حاد دارای اثرات نا مطلوب است. سرکوب سیستم ایمنی در اثر درد می تواند موجب تسهیل رشد تومور شود. همچنین، درد مزمن غالبا به افسردگی و ناتوانی منجر می شود. عدم تجویز میزان کافی دارو برای تسکین درد می تواند به دلیل پیامد های ناشی از عدم تسکین درد خطرناک باشد.

صرف نظر از نحوه سازگاری بیمار با درد مزمن، درد طولانی مدت غالبا منجر به ناتوانی می شود.بیمارانی که دچار تعدادی از سندرم های درد مزمن هستند دچار افسردگی، خشم و خستگی می شوند. بیمار ممکن است قادر به ادامه روابط و فعالیت های قبلی نباشد. محدوده ناتوانی ممکن است از محدودیت انجام فعالیت های جسمی، تا عدم توانایی رفع نیازهای شخصی مثل غذا خوردن و لباس پوشیدن متفاوت باشد

منبع: گایتون، آرتور؛ فیزیولوژی پزشکی، ترجمه حوری سپهری، تهران، اندیشه رفیع، 1387، چاپ سوم، ص 595.

بازگشت

اجازه ندهید سرماخوردگی شما را از تکاپو اندازد

تا همین اواخر، محققان تصور می کردند حدود 100 نوع از رینوویروس ها – متداول ترین ویروس عامل سرماخوردگی – وجود دارند. اما امروزه، با آزمایشات پیشرفته، آنان موفق به کشف گروه جدیدتری از راینوویروس ها شده اند. پروفسور Owen Hendley در دانشگاه ویرجینیا می گوید: " به نظر می رسد حدود 200 نوع ویروس سرماخوردگی وجود داشته باشند."

در حقیقت وجود این تعداد ویروس متفاوت است که موجب می شود ما فصل به فصل سرما بخوریم. طی نظرسنجی صورت گرفته اخیر، امریکایی ها به طور میانگین 3 الی 4 بار در سال به سرماخوردگی مبتلا می شوند، این در حالیست که کودکان 6 عفونت راینوویروسی را در سال تجربه می کنند و به همین دلیل افرادی که زمان زیادی را با کودکان سپری می کنند در ابتلا به این بیماری خطرپذیرتر هستند. اما Hendley که بیش از دو دهه بر روی این بیماری تحقیق کرده است می گوید راه های ساده ای برای افزایش احتمال عدم ابتلا به این بیماری در فصول مختلف وجود دارد.

چگونه از سرماخوردن پیشگیری کنیم
حتی اگر هم محققان نتوانسته باشند درمانی برای سرماخوردگی پیدا کنند، اما نکات بسیاری در خصوص نحوه انتشار این ویروس ها کشف کرده اند. عطسه و سرفه همچنان در صدر راه هایی هستند که از طریق آن بیماری سرایت پیدا می کند، زیرا افراد ویروس هاس پراکنده از طریق عطسه و سرفه شما را تنفس می نمایند.

همچنین رینوویروس ها ممکن است از طریق لمس سطوح آلوده شده، دست دادن با دیگران و دیگر تماس های اشخاص سرایت پیدا کند. اگر ویروس سرماخوردگی درانگشتان شما وجود داشته باشد، در تماس انگشت با بینی (محلی که ویروس از آن طریق به سادگی وارد بدن می شود) شما بیمار خواهید شد، زیرا ویروس ها به سرعت به مجاری بینی شما رسیده و در آنجا به تکثیر می پردازند.

ویروس های سرماخوردگی سر سخت و فراوانند
Hendley می گوید: " راینوویروس ها می توانند روی دستگیره درب، سطح میز، چرخ خرید، دسته ها و دیگر سطوح برای مدت 24 ساعت یا بیشتر دوام آورند."

در یک بررسی، Hendley و همکارانش از چندین بیمار مبتلا به سرماخوردگی درخواست کردند تا یک شب را در هتلی سپری کنند. سپس از آنها پرسیدند که در زمان اقامتشان چه محل هایی را لمس کرده اند. 35% تمام چیزهایی که آنها لمس کرده بودند شامل دستگیره های درب، خودکار، کلید روشنایی، کنترل تلویزیون، شیرآلات و تلفن بود که به ویروس سرماخوردگی آلوده شده بودند.

همچنین این آزمایش روشن ساخت که ویروس ها به سادگی قابلیت انتقال دارند. چنانچه زمانی که داوطلبان یک ساعت پس از آلوده شدن وسایل، آنها را لمس کردند ویروس در 60% اوقات به نوک انگشتانشان منتقل شده بود. ضمنا 18 ساعت پس از آلوده شدن وسایل، همچنان 33% سرایت صورت پذیرفت.

همین آزمایش در منازل افراد هم تکرار شد و تقریبا همان درصد از سطوح آلوده به دست آمد.

بدیهی ترین راه جهت ممانعت از دریافت ویروس سرماخوردگی، عدم تماس انگشتان با چشم و بینی است. هرچند، بسیاری از اشخاص ناخودآگاه چشمان خود را مالیده یا بینی خود را لمس می کنند.

اما عملی ترین راه پیشگیری به از نظر Hendley شستشوی مداوم دست ها است. دستان خود را با صابون و آب به یکدیگر مالیده، رو و پشت و فواصل میان انگشتانتان را بشویید. با این عمل به احتمال بسیار زیاد ویروس های بیماریزا را از بین خواهید برد. ضدعفونی کننده های دست با حداقل 60% الکل در صورتیکه آب و صابون در دسترس نباشند بهترین جایگزین هستند.

شستشو و ضدعفونی کردن سطوح لمس شده می تواند به کند شدن روند انتشار ویروس کمک شایانی نماید. از ضدعفونی کننده های منزل جهت تمیز کردن روی میز آشپزخانه، میز تحریر، دستگیره درب ها، تلفن و اسباب بازی ها استفاده کنید.

راه حل مطمئن جهت پیشگیری از آنفلوآنزا : واکسینه شدن
مطمئن ترین راه برای پیشگیری از آنفلوآنزا، واکسن زدن است. واکسن های آنفلوآنزا به گونه ای ساخته می شوند که بتوانند با ویروس های به خصوص هر سال مقابله کنند. اگرچه این واکسیناسیون همواره بازدهی 100 درصدی ندارد اما همچنان یکی از بهترین راه های پیشگیری از آنفلوآنزا و مشکلات پیشرفته تری چون ذات الریه به شمار می رود.

مصونیت بدن خود را با خوابیدن و افکار مثبت تقویت کنید
یک خواب آرام شبانه قدرت دفاعی بدن شما را در برابر سرماخوردگی و همچنین ویروس های آنفلوآنزا تقویت می کند. شواهد رو به رشدی در مورد رابطه میان خواب و سلامت سیستم ایمنی بدن دیده می شود.

آزمایش صورت گرفته در سال 2009 توسط محققان دانشگاه کارنگی ملون نشان می دهد هر چقدر بیشتر بخوابید، شانس بیشتری برای مقابله با مشکلات تنفسی خواهید داشت. دانشمندان برای انجام این آزمایش از 153 مرد و زن سالم استفاده کردند که پذیرفتند ویروس های سرماخوردگی از طریق سوراخ های بینی به بدن آنها وارد شوند. طی 5 روز بعد، افرادی که کمتر از 7 ساعت خوابیده بودند نزدیک به 3 برابر بیشتر از افرادی که 8 ساعت یا بیشتر خوابیده بودند در برابر ویروس مغلوب شدند. همچنین این محققین موفق به اندازه گیری آنچه دانشمندان به آن خواب موثر ( میزان خواب عمیق افراد) می گویند نایل شدند. به نحوی که هر اندازه کیفیت خواب فرد بیشتر بود، فرد بهتر قادر به مقابله با سرماخوردگی خود بوده است.

همچنین حفظ دید مثبت می تواند به تقویت سیستم ایمنی بدن کمک نماید. زیرا طی آزمایشی که توسط همان تیم دانشگاه کارنگی ملون در سال 2006 صورت گرفت مشخص گردید داوطلبانی که در زندگی مثبت تر هستند ( افرادی که به صورت عمومی شاد، سرزنده و آرام هستند) بهتر از افراد نگران، افسرده و پرخاشگر قادرند بر ویروس های سرماخوردگی و آنفلوآنزا غلبه کنند.

منابع: WebMD

بازگشت

سرماخوردگی کودکان

سرماخوردگی کودکان:
برای درمان سرماخوردگی کودکان زیر 2سال از دارو استفاده نکنید.» این پیشنهاد سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) به والدین است...


هرچند استفاده از داروهای بدون نسخه سرماخوردگی کمک می‌کند تا کودک سرماخورده احساس بهتری داشته باشد اما به گفته محققان، این داروها می‌توانند خطرهای جدی برای شیرخواران ایجاد کنند و به همین دلیل مصرفشان در شیرخواران و کودکان زیر 2سال توصیه نمی‌شود. حتی درباره استفاده از این داروها در کودکان بالای 2سال هم اختلاف نظر وجود دارد. پس چطور می‌توان سرماخوردگی کودک را درمان کرد؟ برای پی بردن به پاسخ این پرسش و آشنایی با درمان‌های جایگزین، با ما همراه شوید و توصیه‌های عملی متخصصان اطفال را در این‌باره بخوانید.

داروهای سرماخوردگی برای کودکان ضرر دارد؟
داروهای بدون نسخه سرماخوردگی درمان موثری برای سرماخوردگی نیستند، سرماخوردگی را درمان نمی‌کنند و استفاده از آنها کمک نمی‌کند سرماخوردگی زودتر درمان شود. حتی ممکن است عوارض جانبی مانند افزایش ضربان قلب و تشنج نیز در پی داشته باشند. متخصصان سازمان غذا و داروی آمریکا در حال مطالعه و بررسی ایمنی داروهای سرماخوردگی در کودکان بالای 2سال هستند. اگر می‌خواهید به کودک زیر 2 سال داروی سرماخوردگی بدهید، دستورالعمل دارو را به دقت مطالعه کنید. 2 دارو با مواد تشکیل‌دهنده مشابه را همزمان به کودک ندهید. داروهای آنتی‌هیستامین، ضدالتهاب و مسکن ممکن است ترکیب‌های مشابه داشته باشند.

آنتی‌بیوتیک‌ها سرماخوردگی را درمان می‌کنند؟
آنتی‌بیوتیک‌ها برای مبارزه با عفونت‌های باکتریایی استفاده می‌شوند اما بر ویروس‌هایی که باعث ابتلا به سرماخوردگی می‌شوند، هیچ تاثیری ندارند، بنابراین اگر کودکتان سرماخورده است، مصرف آنتی‌بیوتیک هیچ کمکی به او نخواهد كرد فقط با استفاده از آنتی‌بیوتیک در دوران کودکی، احتمال مقاومت در برابر آنتی‌بیوتیک‌ها در آینده بیشتر می‌شود.

چه داروهایی می‌توانند به درمان سرماخوردگی کودک کمک كنند؟
داروهای مسکن مانند استامینوفن یا ایبوپروفن به کاهش تب و کمتر شدن شدت گلودرد یا سردرد کمک می‌کنند. اگر به کودک مسکن می‌دهید، به مقدار مصرف داروبه دقت توجه کنید. به کودکان کمتر از 6ماه، کودکانی که بدنشان دچار کم‌آبی شده است یا مدام استفراغ می‌کنند، ایبوپروفن ندهید. استفاده از آسپیرین نیز در افراد زیر 18 سال ممنوع است. اگر می‌خواهید برای درمان سرماخوردگی کودک از داروهای گیاهی استفاده کنید، ابتدا با پزشک کودک مشورت کنید.

چطور کمک کنیم تا حال کودک بهتر شود؟
برای سرماخوردگی، درمانی وجود ندارد اما انجام برخی کارها کمک می‌کند تا کودک احساس بهتری داشته باشد.
• به او مایعات بدهید. مایعاتی مانند آب، آبمیوه و سوپ می‌توانند به نرم کردن خلط‌ها کمک كنند.
• كودك را تشویق کنید سرفه کند. سرفه کردن به خارج شدن خلط از راه‌های هوایی کمک می‌کند. اگر کودک برای سرفه کردن به کمک نیاز دارد، او را روی پایتان بنشانید، بدنش را حدود 30 درجه به سمت جلو خم کنید و به‌آرامی به پشتش ضربه بزنید.
• برای کودکان کوچک‌تر، از فین گیر استفاده کنید. این وسیله خلط‌ها را از بینی بیرون می‌آورد. قسمت حباب را فشار دهید، نوک وسیله را آهسته در یک سوراخ بینی قرار دهید و به آرامی حباب را رها کنید.
• راه‌های تنفسی را مرطوب نگه‌دارید. یک دستگاه بخور سرد در اتاق کودک قرار دهید. برای پیشگیری از رشد قارچ‌ها، آب دستگاه را هر روز عوض و طبق دستورالعمل سازنده، دستگاه را تمیز کنید. بخار حمام گرم هم می‌تواند کمک‌کننده باشد. قطره بینی نیز به بیرون آمدن خلط‌ها و ترشحات بینی و تنفس بهتر کودک کمک می‌کند.
• گلودرد را تسکین دهید. در کودکان بالای 4سال غرغره آب نمک یا مکیدن یک آبنبات سفت یا آبنبات‌های سرماخوردگی گلودرد را تسکین می‌دهد. عسل هم خاصیت ضد سرفه دارد. برای کودکان 2 تا 5 سال، نصف قاشق چا‌ی‌خوری (معادل 5/2 میلی‌لیتر)، برای کودکان 6 تا 11 سال، 1 قاشق چای‌خوری (معادل 5 میلی‌لیتر) و برای کودکان بالای 12 سال، از 2 قاشق چای‌خوری (معادل 10 میلی‌لیتر) عسل استفاده کنید. با توجه به خطر مسمومیت غذایی نادر اما مهلک بوتولیسم در نوزادان، هرگز به کودکان زیر یک سال عسل ندهید.
• کودک را به استراحت تشویق کنید. اگر تب دارد یا به شدت سرفه‌ می‌كند، لازم است در خانه بماند و استراحت کند.

چه وقت با پزشک تماس بگیریم؟
بیشتر سرماخوردگی‌ها به درمان خاصی نیاز ندارند و باید دوره‌شان بگذرد اما لازم است به علایم و نشانه‌های کودک توجه کنید. در شیرخواران زیر3 ماه، با مشاهده اولین علایم بیماری با پزشک تماس بگیرید. در نوزادان سرماخوردگی می‌تواند به سرعت به کروپ، ذات‌الریه و بیماری‌های جدی منجر شود.

بهترین راه پیشگیری از ابتلا به سرماخوردگی چیست؟
سرماخوردگی با ذرات تنفسی آلوده، سرفه یا عطسه، در هوا منتشر می‌شود. انجام اقدام‌های ساده می‌تواند برای پیشگیری از سرماخوردگی در والدین و بچه‌ها مفید باشد. برای پیشگیری از سرماخوردگی و سالم ماندن کودک، این کارها را انجام دهید:
• كودك را تمیز نگه‌دارید. به او آموزش دهید همیشه دست‌هایش را بشوید. وقتی آب و صابون در دسترس نیست، از ضدعفونی‎کننده‌های حاوی الکل استفاده کنید. اسباب‌بازی‌ها و سطوح خانه را تمیز نگه‌دارید.
• به همه افراد خانه آموزش دهید که هنگام عطسه و سرفه، بینی و دهانشان را با دستمال کاغذی بپوشانند، سپس دستمال را دور بیندازند و در صورت نبودن دستمال کاغذی، با دست جلوی دهانشان را بگیرند.
• از ظرف، لیوان، کیسه حمام، حوله و سایر وسایل فرد مبتلا به سرماخوردگی که محل‌هایی مناسب برای رشد میکروب‌ها هستند، به‌طور مشترک استفاده نکنید.
• از افراد بیمار دوری کنید. در بیماری‌های ویروسی، در چند روز اول، احتمال سرایت بیماری بیشتر است.

منبع : salamat.ir

سایت کوریزان کودکان
بازگشت

سرماخوردگی

سرما خوردگی چیست:
سرماخوردگی که عفونت دستگاه تنفس فوقانی نیز نامیده می‌شود توسط بیش از 200 نوع ویروس ایجاد می‌گردد. این ویروس‌ها به سلول‌های فرش‌کننده بینی و گلو حمله می‌کنند و در آنجا تکثیر پیدا می‌کنند. شایع‌ترین راه انتقال این ویروس‌ها تماس دست با شیء آلوده به ویروس یا دست دادن با فرد آلوده به ویروس سرماخوردگی است. حتی اگر فرد علائم سرماخوردگی نداشته باشد. بعد از آلوده شدن تماس دست با چشم و بینی باعث انتقال ویروسهای سرماخوردگی می‌گردد. اگر چه ویروس سرماخوردگی می‌تواند توسط سرفه کردن و عطسه کردن فرد مبتلا هم منتقل گردد.


علائم سرماخوردگی:
- درد عمومی بدن و تب ضعیف
- گلو درد یا احساس سوزش در گلو
- عطسه؛ آب ریزش صاف بینی
- گرفتگی بینی
- ریزش اشک
- احساس پری در گوش‌ها
- سرفه خشک یا به همراه ترشحات سفید و روان
- احساس خستگی عمومی

علائم سرماخوردگی معمولاً یک هفته طول می‌کشد. یادتان باشد در صورت بروز علائم بالا بیماری شما سرماخوردگی ویروسی می‌باشد و نیاز به تجویز هیچگونه آنتی‌بیوتیک از جمله تزریق پنی‌سیلین ندارید.


پیشگیری:

    با راههای ذکر شده زیر می‌توانید از ابتلا به سرماخوردگی پیشگیری کنید.
  • - دست‌های خود را مرتباً بشویید؛ خصوصاً بعد از دست دادن با افراد و بعد از تماس با سطوح عمومی، گوشی تلفن، درها، میزها و ... اشیایی که همه افراد آنها را لمس می‌کنند. سعی کنید به صورتتان خصوصاً چشم‌ها و بینی دست نزنید.
  • - مصرف مداوم میوه؛ سبزیجات و انواع سالاد را فراموش نکنید. دریافت کافی پروتئین و ویتامین ها باعث تقویت سیستم ایمنی شما در مقابل ویروسها می گردد.
  • - از تماس طولانی با افرادیکه سرماخوردگی دارند اجتناب کنید.
  • - با دوری از عوامل استرس زا سیستم ایمنی خود را تقویت کنید.
  • - هوای محل زندگی خود را مرطوب نگه دارید. (با استفاده از دستگاه بخور و یا جوشیدن یک کتری)
بازگشت

آنفلونزا (دکتر حسين جباري)

هرساله اخباري از شيوع و گسترش بيماري آنفلونزا در ايران و جهان و تهديدات مربوط به جهانگير شدن آن و مرگ و مير ناشي از آن را در نشريات علمي و جرايد عمومي مي‌بينيم و در رابطه با انواع مختلف ويروس آن سوالاتي در ذهن ما نقش مي‌بندد. اين مقاله نگاهي کلي دارد به اين بيماري با تکيه بر علايم، تشخيص افتراقي و درمان‌هاي جديد در قالب پاسخ و پرسش‌هاي کلي.

آنفلونزا چيست؟
آنفولانزا يک بيماري حاد ويروسي دستگاه تنفسي است که در اثر ويروس آنفلوانزا ايجاد مي‌شود. اين بيماري با درگيري سيستم تنفسي فوقاني و/يا تحتاني و اغلب با علائم و نشانه‌هايي نظير تب، سردرد، درد عضلات و ضعف همراه است. خصوصيات ويروس، انتقال ويروس از طريق سيستم تنفسي و نيز جابجايي‌هاي جمعيتي با بروز تقريبا هرساله‌ي آنفلونزا باعث مرگ و مير در جوامع انساني بويژه در افراد با بيماري‌هاي تنفسي و قلبي مي‌شود.

عامل بيماري آنفلونزا چيست؟
عامل بيماري آنفلونزا ويروسي از خانواده‌ي ارتو ميکسوويريده است که در اين بين سه ويروس آنفلونزا A، Bو Cمهم‌ترين علل آنفلونزاي انساني محسوب مي‌شوند. نوع A مهم‌ترين علت اپيدمي‌هاي انفلوانزا است. نوع B گهگاه با اپيدمي‌هاي منطقه‌اي يا گسترده همراه است. نوع C نيز آنفلوآنزاي تک‌گير ايجاد مي‌کند.

ويروس‌هاي آنفلونزا چگونه دسته‌بندي و نام‌گذاري مي‌شوند؟
نامگذاري ويروس آنفلونزا براساس خصوصيات آنتي‌ژني نوکلئوپروتئين NP و پروتئين M صورت مي‌گيرد. آنفلونزاي نوع A مجددا براساس هموآگلوتينين سطحي (H) و نورآمنيداز (N) به انواع مختلفي تقسيم‌بندي مي‌شود. هم‌چنين براساس ميزبان اوليه، منطقه‌ي بروز اوليه، شماره‌ي سويه، سال جداسازي سويه و زيرگونه‌هاي متفاوت دسته‌بندي مي‌شود، مثلا A/duck/Alberta/35/76 (H1N1) بيانگر ويروس آنفلونزا نوع A با منشاء اردک و از منطقه‌ي آلبرتا با شماره‌‌ي سويه 35 در سال 1976 و هموآگلوتينين سطحي شماره يک و نورآمنيداز شماره يک است. ويروس آنفلونزا نوع A داراي 16 نوع متفاوت هموآگلوتينين سطحي (H) و 9 نوع متفاوت نورآمنيداز (N) است که از اين ميان تنها H1, H2, H3 و N1, N2 با همه‌گيري‌هاي آنفلونزاي انساني همراهي داشته‌اند. بقيه انواع آنتي‌ژن‌هاي H و N در گونه‌هاي مختلفي از حيوانات از جمله پرندگان اهلي و وحشي، پستانداران و ساير گونه‌هاي جانوري يافت مي‌شود. ويروس‌هاي آنفلونزاي نوع B و C هم همين‌گونه دسته‌بندي مي‌شوند اما آنتي‌ژن‌هاي H و N در آنفلونزاي نوع B گسترده نيست و يا در آنفلونزاي نوع C اين تنوع وجود ندارد.

علت همه‌گيري‌ها و جهانگيري‌هاي بيماري آنفلونزا چيست؟
حيوانات پيش‌تر از انسان روي زمين ظاهر شده‌اند و بنابراين رابطه‌ي بين آنها و جانداران ميکروسکپي نظير ويروس‌ها زودتر از اين رابطه با انسان‌ها شکل گرفته است. در طي زمان و با مواجهات مختلف، اين تعامل در انسان هم بصورتي کاملا ديناميک در حال شکل‌گيري است. از طرفي بعضي از انواع ويروس‌ها نظير ويروس‌هاي آنفلونزاي A، B و C زودتر از ساير ويروس‌هاي آنفلونزا به بدن انسان راه يافته و با انسان به‌فرم‌هاي مختلف به تعامل (بيماري‌هاي بي‌علامت، خفيف، متوسط و شديد) رسيده‌اند. ورود انواع جديدتر از اين ويروس‌ها از حيوانات به بدن انسان، به علت عدم مواجهه با سيستم ايمني مي‌توانند منجر به علائم شديدتر و يا حتي مرگ و مير شود. همه‌گيري‌هاي (Epidemics) آنفلونزا تقريبا هر يک تا سه سال و تقريبا هر سال رخ مي‌دهند. جهانگيري‌ها (Pandemics) اما با فواصل متفاوت بروز مي‌کنند. دليل اين تفاوت را بايد در دو مساله جستجو کرد: تغييرات آنتي‌ژني دوره‌اي (Periodic antigenic variation) و بازآرايي ژنتيک (Genetic reassortment). تغييرات آنتي‌ژني دوره‌اي که اغلب ناشي از تجمع موتاسيون‌هاي نقطه‌اي است از تغييرات ايجاد شده در هماگلوتينين به تنهايي يا همراه با نورآمنيداز ويروس رخ مي‌دهد و خود شامل دو نوع تغيير است: الف) تغييرات آنتي‌ژني دوره‌اي عمده يا ماژور Antigenic shift) ) که تنها در آنفلونزا A رخ مي‌دهد و مي‌تواند منجر به جهانگيري (پاندمي) شود، ب) تغييرات آنتي‌ژني دوره‌اي غيرعمده يا مينور (Antigenic drift) که با اپيدمي‌هاي کوچک‌تر همراه است. يک مثال مشهور از تغييرات آنتي‌ژني دوره‌اي، تغييرات آنتي‌ژني سال 1957 ويروس آنفلونزاي A از H1N1 به H2N2 است که با يک پاندمي بزرگ منجر به 70 هزار مرگ شد. بازآرايي ژنتيک اما نتيجه‌ي تعامل بين آنتي‌ژن‌هاي ويروس آنفلونزاي A انساني با ساير گونه‌هاي ويروس آنفلونزا در ساير حيواناتي است که به‌نحوي در جريان فعاليت‌هاي روزمره‌ي انساني و شغلي در مجاورت انسان قرار مي‌گيرند (مانند پرندگان اهلي و وحشي، خوک، و ...). در اين صورت حجم تغييرات ژنتيک وسيع‌تر است. در جريان اين تغييرات انسان (و يا حتي ساير گونه‌هاي جانوران مانند خوک) به مثابه يک ظرف مخلوط‌کن (Mixing vessel) براي اين بازآرايي ژنتيک عمل مي‌کند. پاندمي‌هاي اخير ناشي از پرندگان، خوک‌ها و ساير حيوانات مثال‌هايي از اين نوع تغييرات هستند.

ويروس آنفلونزا چگونه از فردي به فرد ديگر منتقل مي‌شود؟
ويروس آنفلوآنزا از طريق ريزقطره‌هاي دستگاه تنفس بوسيله سرفه و عطسه به طور مستقيم از فردي به فرد ديگر سرايت مي‌کند. ندرتا ممکن است انتقال ويروس بطور غيرمستقيم از طريق دست زدن به اشياء آلوده و آنگاه تماس با چشم، بيني يا دهان صورت گيرد. دوره قابليت سرايت بيماري از 1 تا 2 روز قبل از شروع علائم تا 7 روز بعد از بروز علائم بيماري است. دوره‌ي نهفته‌ي بيماري بين 1 تا 4 روز و به طور متوسط 2 روز است.

علائم و نشانه‌هاي بيماري آنفلونزا چيست؟
بيماري آنفلوانزا معمولا به‌طور ناگهاني شروع مي‌شود، به گونه‌اي که گاهي بيمار شروع آن را به‌خاطر مي‌آورد، اما علائم آن مي‌تواند با علائم خفيفي شبيه يک سرماخوردگي (با شروع کند يا آرام) تا علائم شديد تنفسي و تب شديد در حدود 38–41 درجه سانتي‌گراد و بدحالي بيمار پيش رود. اين علائم ممکن است شامل موارد زير باشد: تب معمولا شديد، سردرد، گلو درد، بدن درد (درد عضلاني ) خستگي (مفرط)، سرفه خشک، گرفتگي يا آبريزش بيني. اسهال و استفراغ نيز ممکن است اتفاق بيفتد ولي معمولا در کودکان شايع‌تر است .بيماري ممکن است با علائم چشمي در هنگام حرکت چشم‌ها همراه باشد. در معاينه‌ي باليني آنفلونزاي بدون عارضه نشانه‌هاي ويژه‌اي يافت نمي‌شود اما در انواع عارضه‌دار صداهاي ريوي نظير رال و رونکاي و ويز مي‌تواند قابل‌سمع باشد. هرچند سرفه مي‌تواند در آنفلونزا 1-2 هفته طول بکشد، معمولا علائم حاد در آنفلونزاي بدون عارضه پس از 2-5 روز رو به بهبود مي‌گذارد و ممکن است تا يک هفته هم طول بکشد. در گروه کمي از بيماران علائم خستگي و ضعف ممکن است تا چندين هفته باقي بماند.

عوارض بيماري آنفلونزا چيست و در چه بيماراني بيشتر مشاهده مي‌شود؟
عوارض بيماري آنفلونزا در بيماران با سن بالاي 65 سال، سن کمتر از 5 سال و نيز بيماران حامله در سه ماهه‌ي دوم و سوم بارداري بيشتر است. اين عوارض همچنين در بيماراني که بيماري‌هاي زمينه‌اي تنفسي، قلبي، هموگلوبينوپاتي، ديابت مليتوس، اختلالات کارکرد کليه و يا نقص سيستم ايمني دارند ديده مي‌شود. در کل عوارض آنفلونزا را مي‌توان به دو دسته‌ي ريوي و خارج ريوي دسته‌بندي کرد. عوارض ريوي: مهم‌ترين عارضه آنفلوانزا، پنوموني (ويروسي، باکتريايي و هردوي ويروسي و باکتريايي) است. فرم ترکيبي باکتريايي و ويروسي شايع‌ترين فرم عارضه‌ي ريوي است. همچنين پنوموني عارضه‌ي ويروسي ريوي کمترين شيوع و شديدترين فرم عارضه‌ي ريوي است که بيشتر در بيماران با عوارض قلبي (بويژه بيماران با تنگي دريچه‌ي ميترال)، افراد مسن با بيماري‌هاي زمينه‌اي ريوي، افراد جوان بدون عارضه و افراد حامله تمايل بروز دارد. فرم باکتريايي عارضه‌ي ريوي بيشتر با باکتري‌هايي چون استرپتوکوک پنوموني، استافيلوکوک طلايي و هموفيلوس آنفلونزا که ناحيه‌ي نازوفارنکس را کلونيزه کرده‌اند ديده مي‌شود. تشديد علائم برونشيت ريوي، آسم و COPD از ساير عوارض آنفلونزا محسوب مي‌شود. عوارض غيرريوي عبارتند از: آنسفاليت، ميوکارديت، رابدوميوليز، ميوگلوبينويوري، پريکارديت و بدتر شدن شرايط پزشکي بيماري‌هاي مزمن از قبيل نارسائي احتقاني قلب، آسم يا ديابت. کودکان يا بزرگسالان ممکن است به مشکلات مربوط به سينوس يا گوش دچار شوند .همينطور سندرم ميليت ترانسورس، سندرم گيلين- باره از عوارض نادرتر آنفلونزا محسوب مي‌شوند. سندرم ري (Reye’s Syndrome) عارضه‌ي شديدي است که با آنفلونزاي B شايع‌تر از آنفلونزاي A ديده مي‌شود. در اغلب اپيدمي‌هاي آنفلوانزا 80 تا 90 درصد مرگ‌ها در افراد بالاي 65 سال اتفاق مي‌افتد.

تشخيص آنفلونزا و افتراق آن با ساير بيماري‌ هاي مشابه چگونه صورت مي‌گيرد؟
تشخيص آنفلونزاي حاد برمبناي شرح حال، معاينه‌ي باليني و انجام نمونه‌برداري از نمونه‌هاي سواب و شستشوي گلو و نازوفارنکس، خلط، سرم (روش‌هاي ايمونولوژيک و آنزيمي مانند الايزا، فيکساسيون کمپلمان، مهار هماگلوتينين و...) و در مواردي کشت بافتي صورت مي‌گيرد. حساس‌ترين و ويژه‌ترين تست تشخيصي RT-PCR است. لکوپني در آنفلونزاي ويروسي و نيز ثانويه‌ي باکتريايي ديده مي‌شود اما لکوسيتوز بالاي cells/μL 15000 بايد شک به عفونت ثانويه‌ي باکتريايي را برانگيزاند. افتراق باليني آنفلونزا از سرماخوردگي‌هاي معمولي و حتي بعضي از بيماري‌هاي باکتريايي مشکل است، اما در فصل‌هايي از از سال که اپيدمي اين بيماري مشاهده مي‌شود لازم است با شک بالايي به معاينه‌ي بيماران با علائم تنفسي پرداخت.

درمان بيماري آنفلونزا چيست؟
داروهاي‌هاي ضدويروسي ويژه‌اي براي درمان آنفلونزا وجود دارند. همچنين مي‌توان از آنتي‌بيوتيک‌ها براي درمان عفونت‌هاي باکتريايي ثانويه و يا همراه با عفونت‌هاي ويروسي ياري جست. جدول زير خلاصه‌اي را از درمان‌هاي ضدويروسي موجود در درمان آنفلونزا نشان مي‌دهد: 1: مدت درمان با داروهاي فوق 5 روز توصيه شده که مي‌تواند به‌مدت 1 تا 5/1 روز را از دوره بيماري کاهش دهد. طول مدت کيموپروفيلاکسي 7 روز و در موارد خاص دو هفته است.
2: داروهاي آمانتادين و ريمانتادين به علت دريافت گزارش‌هاي افزايش مقاومت دارويي براي درمان آنفلونزاي A توصيه نمي‌شوند.


همچنين درمان آنفلونزا شامل استراحت، مصرف مايعات براي حفظ هيدراتاسيون به‌ويژه در دوران حاد عفونت است. براي تسکين علائم آنفلوانزا مي‌توان از داروهاي مسکن استفاده کرد ولي استفاده از آسپرين در کودکان زير 18 سال که داراي علائمي شبيه به آنفلوانزا هستند به علت خطر بروز سندرم ري توصيه نمي‌شود. براي علامت‌درماني سرفه مي‌توان از ضدسرفه‌هاي کدئين‌دار استفاده کرد. درمان آنتي‌بيوتيکي در موارد مشکوک به عفونت‌هاي باکتريايي ثانويه با هدف پوشش باکتري‌هايي چون استرپتوکوک پنوموني، استافيلوکوک طلايي و هموفيلوس آنفلونزا است.

پيشگيري از آنفلونزا چگونه است؟ عمده‌ترين راه پيشگيري از آنفلوانزاي نوع A و B استفاده از واکسن آنفلوانزا است. واکسن‌ها به دو صورت غيرفعال شده يا مرده (تزريقي و بعد از شش ماهگي) و يا زنده‌ي ضعيف شده (به‌صورت اسپري و بعد از پنج سالگي) وجود دارند. اثربخشي واکسن غير فعال 50-80 درصد است. اثربخشي واکسن‌هاي زنده آنفلونزا در کودکان تا بالاي 90 درصد هم گزارش شده است. استفاده از واکسيناسيون در مواقع اپيدمي يا پاندمي‌هاي آنفلونزاهاي با منشاء غيرانساني هم توصيه مي‌شود. اين واکسن‌ها هرچند ممکن است عليه ويروس آنفلونزاي در حال گردش موثر نباشد، مي‌تواند از بازآرايي ژنتيک اين ويروس‌ها با ويروس‌هاي آنفلونزاي انساني جلوگيري کنند. استفاده از واکسن‌ها در گروه‌هاي خاص جمعيتي در معرض خطر توصيه مي‌شود. استفاده از داروهاي ضدويروسي شامل آمانتادين و ريمانتادين به‌منظور پيشگيري از آنفلونزا A به دليل گزارش‌هاي افزايش مقاومت دارويي ديگر توصيه نمي‌شود. کموپروفيلاکسي با داروهاي Oseltamivir و Zanamivir براي گروه‌هاي خاص جمعيتي در معرض خطر توصيه مي‌شود و اثربخشي مناسبي هم دارند (70 تا 90 درصد)، اما بايد مراقب تداخل اين داروها با ايمني‌بخشي واکسن‌هاي زنده‌ي ضعيف شده بود و حداقل تا دوهفته پس از تزريق واکسن‌هاي زنده‌ي ضعيف شده توصيه نمي‌شوند. ويروس‌هاي موجود در واکسن همه ساله بر اساس پيش‌بيني انواع (سوش‌هاي) در گردش ويروس در سال مورد نظر توسط دانشمندان تعيين و تغيير مي‌کنند. زمان لازم براي ايجاد ايمني دو هفته بعد از واکسيناسيون است. بهترين موقع براي واکسيناسيون آنفلوانزا ماه‌هاي مهر و آبان است ولي تا آذر و پس از آن نيز امکان تزريق واکسن وجود دارد.
ساير راه‌هاي پيشگيري با رعايت اصول بهداشت فردي ارتباط پيدا مي‌کنند و عبارتند از:
• پوشاندن دهان و بيني با پارچه يا دستمال کاغذي تميز و دورانداختن آن پس از هر بار مصرف
• شستن مکرر دست‌ها با آب و صابون خصوصا بعد از سرفه يا عطسه
• دوري کردن (فاصله گرفتن هرچه بيشتر از بيماران)
• در صورت ابتلا به بيماري، ماندن در منزل (نرفتن به مدرسه يا محل کار) و نزديک نشدن به ديگران
• خودداري از دست زدن به چشم‌ها، بيني يا دهان (عوامل بيماري‌زا اغلب از اين راه انتشار پيدا مي‌کنند)

پرسش‌ها:

1. کداميک از تغييرات آنتي‌ژني زير در ويروس‌هاي آنفلونزا با تغييرات بيشتري در ژنوم ويروسي و در نتيجه شانس ايجاد انواع جديد ويروس با قدرت بيماري‌زايي بيشتر همراه است؟
الف) تغييرات آنتي‌ژني موسوم به Shift
ب) تغييرات آنتي‌ژني موسوم به Drift
ج) تغييرات آنتي‌ژني موسوم به Genetic Re-assortment
د) پاسخ‌هاي الف و ب


2. کداميک از پاسخ‌هاي زير نادرست است:
الف) حساس‌ترين و ويژه‌ترين روش تشخيص آنفلونزا RT- PCR است.
ب) بيماري آنفلونزا از نظر باليني قابل افتراق از ساير بيماري‌هاي ويروسي و يا باکتريايي است.
ج) عمده‌ترين راه پيشگيري از آنفلونزا استفاده از واکسيناسيون در گروه‌هاي در معرض خطر است.
د) با کيموپروفيلاکسي با داروهاي Oseltamivir و Zanamivir ميزان اثربخشي تا حدود 70-90 درصد قابل دسترسي است.


3. مدت کيموپروفيلاکسي (پيشگيري دارويي) و درمان توصيه شده آنفلونزا A به صورت معمول با داروهاي Oseltamivir و Zanamivir به ترتيب چند روز است؟
الف) 7 روز و 5 روز
ب) 5 روز و 7 روز
ج) مدت زمان کيموپروفيلاکسي و درمان با هم برابر و 7 روز است.
د) نمي‌دانم اما به‌هر حال مدت درمان طولاني‌تر از مدت کيموپروفيلاکسي است.


4) آيا شما به‌عنوان پزشک، آمانتادين و ريمانتادين را به‌عنوان به‌ترتيب کيموپروفيلاکسي يا درمان آنفلونزا A توصيه مي‌کنيد؟
الف) بلي- بلي
ب) خير- بلي
ج) بلي- خير
د) خير- خير

بازگشت

درخواست نمونه دارو برای پزشکان


با پر کردن فرم درخواست نمونه دارو، پکیج نمونه محصولات دارویی برای شما ارسال می شود.

پر کردن تمامی قسمتها الزامی است

بازگشت

اطلاعات تخصصی برای پزشکان

شرکت داروسازی دکتر عبیدی، پیشرو و دارای سابقه ای درخشان در تولید و عرضه محصولات موثر و با کیفیت در زمینه درمان سرماخوردگی و کنترل علائم ناشی از آن، اقدام به تولید محصولاتی جدید در این عرصه نموده که در اینجا به معرفی آنها و ارائه اطلاعات مربوط به هریک پرداخته شده است :

توضیح اثرات درمانی اجزای تشکیل دهنده: استامینوفن: ضد درد؛ بهبود درد ( درمان سردرد، گلو درد و ...) و کاهش تب
پسودوافدرین هیدروکلراید: ضد احتقان (از طریق انقباض عروق )؛ رفع گرفتگی بینی و کاهش تولید موکوس
دکسترومتورفان هیدرو برماید: ضد سرفه؛ مهار سرفه ی خشک (بدون خلط) و سرفه های ناشی از خارش حلق
کلرفنیرامین مالئات: آنتی هیستامین؛ بهبود علائم آلرزی و کمک به درمان برخی علائم سرماخوردگی مانند عطسه و آبریزش بینی، کمک به کاهش بروز سرفه و ایجاد آرامش (در طی شب) به دلیل دارا بودن اثر خواب آوری
فنیل افرین هیدروکلراید: ضد احتقان (از طریق انقباض عروق )؛ رفع گرفتگی بینی و کاهش تولید موکوس
دیفن هیدرامین هیدروکلراید: آنتی هیستامین؛ بهبود علائم آلرزی و کمک به درمان برخی علائم سرماخوردگی مانند عطسه و آبریزش بینی


نکته حائز اهمیت: اطلاعات مربوط به محصولات فوق الذکر،حاکی از آن است که ترکیبات آنتی هیستامین درفرآورده های دارویی توصیه شده برای مصرف روزانه به کار نرفته اند . ایجاد خواب آلودگی توسط این ترکیبات در طی ساعات روز می تواند منجر به ایجاد اختلال در رانندگی ویا سایر فعالیت های نیازمند به هوشیاری گردد که این موارد در برخی مواقع می توانند خطر ساز و یا حتی تهدیدی برای زندگی باشند. خاصیت خواب آوری آنتی هیستامین های به کار رفته در فرآورده های دارویی توصیه شده برای مصرف شب هنگام، با ایجاد خوابی آرام در کنار کمک به کاهش علائم ، مزیتی اجتناب ناپذیر محسوب می گردد.

موارد منع مصرف: سابقه حساسیت به هریک از اجزای تشکیل دهنده دارو؛ نوزادان (تازه متولد شده یا نارس)، دوران شیردهی؛ گلوکوم با زاویه بسته؛ هیپرتروفی پروستات؛ انسداد گردن مثانه؛ انسداد معده-روده؛ مصرف همزمان با دارو های مهار کننده ی مونو آمین اکسیداز؛ ابتلا به بیماری شدید کبدی، کلیوی و قلبی- عروقی (فشار خون بالا)؛ پرکاری تیروئید؛ تومور غده فوق کلیه؛ دیابت؛ صرع و تشنج؛ برونشیت مزمن سابقه اعتیاد به الکل ( افزایش احتمال بروز آسیب های کبدی در مصرف همزمان با استامینوفن)؛ آسم، آلرژی، پولیپ های بینی یا سابقه آن وحملات آسمی (اختلال در خروج ترشحات مجاری تنفسی به خاطر تغلیظ آنها متعاقب مصرف دیفن هیدرامین)؛ دیابت ملیتوس ( افزایش خطر بروز بیماری های قلبی- عروقی در این بیماران بخاطر وجود پسودوافدرین در ترکیبات دارویی فوق)؛ بزرگ شدن پروستات، انسداد مجاری ادرار یا اشکال در دفع ادرار ( افزایش وخامت این اختلالات متعاقب مصرف کلرفنیرامین مالئات)؛ گلوکوم (افزایش فشار داخل چشم)؛ اختلالات کبدی و کلیوی (احتمال تجمع داروها در بدن و افزایش شانس بروز عوارض)؛ بیماری های قلبی – عروقی و فشارخون بالا (افزایش بیشتر فشار خون و ضربان قلب متعاقب مصرف پسودوافدرین)؛ پر کاری تیروئید (افزایش بیشتر ضربان قلب این بیماران متعاقب مصرف پسودوافدرین)

تداخل های دارویی: در مصرف همزمان با .... آنتی کولینرژیک ها، بتا بلاکر ها ( مانند پروپرانولول)، فورازولیدون، ایندومتاسین، ایزونیازید، مهار کننده های مونو آمین اکسیداز، داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای، داروهای ضد انعقاد، داروهای کاهنده ی فشار خون ( مانند گوانتیدین، مکامیلامین ، متیل دوپا ورزرپین)، داروهای محرک یا مضعف سیستم اعصاب مرکزی، بروموکریپتین، هیدانتوئین ها (مانند فنی توئین)، داروهای ضد اسپاسم و شل کننده های عضلات، کلستیرامین، مهار کننده های اشتها، الکل

عوارض جانبی: عوارض نیازمند به توجهات پزشکی: بثورات جلدی، کهیر و یا خارش؛ از دست دادن مهارت در انجام کارها یا بی ثباتی؛ حملات تشنجی؛ خواب آلودگی شدید؛ خشکی شدید دهان، بینی یا گلو؛ برافروختگی؛ توهم؛ بیقراری؛ تنگی نفس یا اختلال در تنفس؛ ضربان سریع یا آهسته قلب؛ گلودرد؛ تب نا مشخص؛ خستگی با ضعف غیر عادی؛ زردی پوست یا چشم عوارض نیازمند به توجهات پزشکی در صورت ادامه یافتن یا بدتر شدن: یبوست؛ کاهش تعریق؛ اشکال در دفع ادرار یا دفع دردناک آن؛ گیجی و منگی؛ خواب آلودگی؛ سرخوشی کاذب؛ افزایش حساسیت پوست به نور آفتاب؛ تهوع و استفراغ؛ کابوس شبانه؛ درد معده؛ افزایش غلظت ترشحات موکوس؛ اشکال در به خواب رفتن؛ هیجان؛ عصبانیت؛ درد معده عوارض نیازمند به توجهات پزشکی (متعاقب مصرف بیش از میزان تجویز شده) و انتقال بیمار به مراکز درمانی: اسهال؛ افزایش تعریق؛ از دست دادن اشتها؛ تهوع؛ استفراغ؛ انقباض و درد معده؛ تورم و حساس شدن بالای شکم و معده؛ ضربان سریع، کوبنده یا نا منظم قلب؛ سردرد مداوم و شدید؛ عصبانیت و بیقراری؛ اشکال در تنفس

بارداری و شیردهی: مصرف این داروها در دوران بارداری، در صورت صلاحدید پزشک، بلا مانع است. مصرف فرآورده های مذکور در دوران شیردهی توصیه نمی گردد؛ زیرا علاوه بر افزایش احتمال بروز عوارض ناخواسته در شیرخوار مانند هیجان و تحریک پذیری غیر عادی، موجب کاهش جریان شیر مادر نیز می گردد. مقدار و نحوه مصرف دارو: مقادیر ذکر شده در زیر بر مبنای صلاحدید پزشک معالج، قابل تغییر می باشند . بزرگسالان و کودکان با سن 12 سال و بیشتر: هر 6 ساعت 2 قرص (مقدار مصرف در طی یک شبانه روز، نباید از 8 عدد قرص تجاوز نماید .) کودکان کوچکتر از 12 سال: مصرف و مقدار آن باید توسط پزشک تعیین گردد . شرایط نگهداری: داروها را در دمای پایین تر از 30 درجه سانتی گراد، دور از نور و رطوبت نگهداری نمایید و از دسترس کودکان دور نمایید . از مصرف داروهای تاریخ گذشته خودداری کنید . References: USPDI 2011 Drug facts and comparisons 2011

بازگشت